Caya Cama, steun aan de familie Chicaiza-Tenesaca

Sinds afgelopen weekeinde is Karin weer in Ecuador, voor een bezoek aan Juana en de kinderen. Estrid, een van de sponsors, is met haar meegereisd. Ze kregen een hartelijk welkom, vertelt Karin via de telefoon. “Juana en Nelly waren niet thuis toen we aankwamen, maar zij haalden de begroeting ’s avonds in. Nelly wilde niet slapen voor ze ons had gezien.” De kinderen en Juana zien er goed uit, vindt Karin. In het huis van Juana is het knus en gezellig. “Santiago heeft een paar planten neergezet, het ziet er mooi uit.”

Karin en Estrid slapen in het dorpshuis, dat inmiddels intensief wordt gebruikt door de inwoners van Ayllu Llakta. Dat is de gemeenschap waar ook Juana en haar kinderen deel van uitmaken. Karin vertelt: “Het dorpshuis ziet er geweldig uit. Het is keurig opgeruimd en de tuin is goed onderhouden. Al gauw kwamen de kinderen uit de comunidad bij ons langs. Het was heel fijn te merken dat ze zich helemaal thuis voelen in het huis. Ze pakten spelletjes en puzzels uit de dozen en kregen van ons de spelletjes die we mee hadden genomen. Al snel waren ze aan tafel bezig met het  oplossen van nieuwe puzzels, het spelen van een dominospel en het kleuren van nieuwe kleurplaten.”

Computerles in het dorpshuis

in de atelierruimte van het dorpshuis staan acht computers. Daar worden computerlessen gegeven. Een jonge leraar uit Riobamba geeft de volwassenen les. Santiago geeft computerles aan de jongeren en de kinderen. Karin verbaast zich over de ontwikkeling die de kinderen van Juana doormaken: “Het is bijna niet voor te stellen dat Santiago nog maar drie jaar geleden voor het eerst een computer aanraakte. Dat was toen we hem en zijn broer Rubén leerden om een e-mail naar Nederland te sturen. Inmiddels zijn de jongens beter op de hoogte van computers dan wij.”

Het is volop carnaval, ook in Ecuador. In Riobamba, de stad waar Juana en de kinderen dicht bij wonen, is het feest in volle gang. Karin vertelt via de telefoon: ‘We waren met het hele gezin in Riobamba om kleren te kopen. Door de straten rijden toeterende auto’s, met in de laadbakken groepjes tieners die iedereen bekogelden met water en gekleurd schuim. Ook vanaf de daken werd water naar beneden gegooid. Soms met waterpistooltjes, soms met ballonnen, maar ook hele emmers vol. Nelly kreeg een keer de volle laag.’

Stadse gewoontes

Het gooien met water en schuim is een typisch stads gebruik en vooral bij jongeren erg populair. De indígenafamilies in de dorpen hebben andere gewoontes: veel muziek en dans en rituelen met kippen. Toch liep ook de zesjarige Nelly met een spuitbusje rond, zegt Karin lachend. ‘Ze had het van Juana gekregen toen we in Riobamba waren en ineens zat er gekleurd schuim in mijn oor.’

As uit de vulkaan

De vulkaan Tungurahua, hemelsbreed zo’n 35 kilometer van Ayllu Llakta, is weer onrustig. Na de laatste uitbarstingen in december hield de vulkaan zich een tijdje stil. Vandaag, zondag, zagen Karin en Estrid opnieuw zwarte rookwolken uit de vulkaan komen. Ze hebben geen last van as, want de wind waait uit de goede hoek.